Robert’s verhaal

English version

.

.

Sinds jaren ben ik actief als fotograaf. Voornamelijk het fotograferen van de mens en in het bijzonder de man. Met de komst van digitale fotografie en de smartphone zijn ook dagelijkse taferelen steeds meer een inspiratiebron voor het maken van fotografie.

Dit fotograferen wat zich aandient in het dagelijks leven is jaren lang ook mijn insteek in mijn fotografie geweest. Aan de slag met de persoon die mijn studio binnenkomt, geen groot omlijnd plan. Op deze manier heb ik tal van mannen in toffe beelden vast mogen leggen met veel plezier.

In 2017 ben ik gestart met een naaktserie experiment. Hoewel dit gestart is als een uitdaging voor mezelf (en uiteraard de modellen) in het maken van naaktbeelden tikt dit ook een heel ander proces aan, dat van mezelf blootgeven. Terugkijkend naar het werk dat ik door de jaren heen heb gemaakt zijn er paralellen te vinden met mezelf in mijn leven. Eigen thema’s hebben zich, vaak onbewust, een weg weten te vinden in mijn fotografie. Mooi om te zien, maar ook een prikkel tot verandering. Van onbewust eigen thema’s in mijn fotografie inbrengen naar bewust fotografie maken vanuit thema’s en emoties. Daarmee de fotografie bewust een verhaal meegeven.

Deze verandering brengt dan ook de vraag hoe zie ik mijzelf als fotograaf. Wat past bij mij? Het antwoord is dat ik mijzelf meer en meer zie als fine art fotograaf, als kunstenaar. Waarbij de man als onderwerp aangrijpt. Dat dit een oorsprong heeft in mijn eigen seksualiteit mag geen verrassing zijn. Een man laat zich nu eenmaal het beste spiegelen door een andere man. In mijn fine art fotografie is de man dan ook ten alle tijden het te fotograferen onderwerp. Vanuit emotie, rauwheid en lef. Zowel mijn eigen werk als mijn werk in opdracht. Voor mij voelt dat goed, bevredigender maar ook spannend. Bewust eigen thema’s, of thema’s van een klant, in fotografie uitwerken betekend mezelf iedere keer opnieuw bloot geven en de foto betekenis te geven.

 

Robert